De wortels

We schrijven (ongeveer) 1970. In het Haagse Moerwijk richt een aantal leden van Muziekvereniging St. Jacob een amusementorkestje op, dat zou kunnen worden ingezet bij verenigingsfeestjes. In zeer korte tijd echter breidt de bezetting zich uit tot die van een voltallige big band en vanaf eind jaren tachtig bedenkt iemand de naam the Residence Big Band. Tegen die tijd is het repertoire geleidelijk uitgebreid van eenvoudige arrangementen van toenmalige top-veertig hits tot een volwaardig ballroomrepertoire. Wie waren de inspirators van deze fantastische band?

Piet Arkesteijn

Piet Arkesteijn, die al vanaf de oprichting van de vereniging in de jaren vijftig dirigent was van fanfare St. Jacob, kreeg de dankbare taak zijn ruime ervaring als muziekdocent in te zetten voor het nieuwe orkest. Piets grote kracht was de manier waarop hij zijn enthousiasme wist over te brengen op de muzikanten. Respect voor elkaar en saamhorigheid stonden bij hem voorop. Dankzij Piet is het orkest geworden tot wat het nu is. Gelukkig hoefde hij dit niet alleen te doen. Hij kon rekenen op de steun van een andere "oude" rot in het vak: Piet Engels.

Piet Engels

Een probleem bij ieder nieuw orkest is: Waar haal je muziek vandaan die bij je past en die ook nog speelbaar is? Bij Piet Engels natuurlijk! Piet had zijn sporen dik verdiend als huisarrangeur van de Koninklijke Shell Harmonie en was jaren bandleider geweest van het Shell Dansorkest. Een groot deel van de circa 200 muziekstukken van the Residence Big Band werd door hem gearrangeerd. Na niet al te lange tijd was de band er dan ook klaar voor als echte big band te gaan optreden.

Hugo Harmsen

Maar na enige jaren wilde het orkest méér dan alleen ballroom spelen en dansavonden verzorgen. Er ontstond behoefte aan big band jazz en dan bij voorkeur de muziek van Stan Kenton. De band ging dan ook op zoek naar een bandleider die haar de fijne kneepjes van de Kentonstijl kon bijbrengen. Via het Koninklijk Conservatorium in Den Haag kwamen we terecht bij Hugo "The Eagle" Harmsen. Hugo had net zijn saxofoonopleiding aan de jazzafdeling voltooid en studeerde bij Leo van Oostrom, Ruud Brink en John Ruocco. Verder werkte hij als theatermusicus, docent en free-lance jazzmusicus in talloze bezettingen. Hugo speelde het klaar het nog jonge orkest te laten klinken als een echte overrompelde Kenton Big Band. Met de goede arrangementen van Piet Engels en een niet te stuiten persoonlijke inzet, heeft Hugo van de the Residence Big Band een orkest met "ballen" gemaakt. Maar aan alle goede dingen komt ooit een einde en dus ging de band halverwege de jaren negentig op zoek naar een nieuwe inspirator.

Wouter Klück

Deze werd gevonden in de persoon van Wouter Klück. Wouter heeft de opleidingen Jazztrompet en Schoolmuziek gevolgd aan respectievelijk de conservatoria in Den Haag en Rotterdam. Wouter is een muzikale veelvraat. Hij maakt(e) deel uit van talloze hippe bands, zoals Groove Station, Bonetti Music, Jerboa, The Royal Dutch Disco Philharmonic Orchestra, King Cover, Twilight Zoon en vele andere. Ook was hij verbonden aan een keur van big bands: Conservatorium Big Bands van Den Haag, Rotterdam en Amsterdam, The Highlight Jazz Orchestra, West Coast Big Band, Big Band Bos en The New Metronome Big Band. Verder trad Wouter op in diverse grote musicalproducties van Joop van den Ende. En niet in de laatste plaats is Wouter ook een geweldige arrangeur. Wouter heeft het orkest gebracht waar het nu staat: zorvuldiger en dynamischer spelend, op een kwalitatief zeer hoog niveau, waar het zich kan meten met de top van de Nederlandse amateur big band muziek.

Wouters filosofie:"Of het nu gaat om het spelen of om het dirigeren, voor mij is het belangrijkste de lol in de muziek. Natuurlijk, er moet goed en muzikaal worden gespeeld, maar het speelpezier moet ervan af spatten. Het publiek dient immers te worden vermaakt".